Roy Loos

Mijn overgrootvader, van mijn vaderskant, vertrok in 1876 naar Nederlands-Indië als KNIL militair en heeft gestreden in de Atjeh-oorlog. Zijn opperbevelhebber was Karel van der Heijden, ook wel bekend als generaal éénoog, waar onlangs een boek over is geschreven. Mijn opa, Petrus Lodiwikus Loos heeft ook gediend als officier bij het KNIL en zijn rang bij pensionering was kapitein.

Bij aankomst in Dordrecht werden mijn ouders opgevangen in pension Van den Brancke aan de Wolwevershaven. Daarna gingen ze door naar het Oranjehotel, en kregen een kamer op de tweede verdieping.

Na een jaar in het Oranjehotel kregen we een appartement in Krispijn, op de Franshalsstraat. In Krispijn woonden niet zoveel andere Indische gezinnen, die zaten vooral in de toenmalige nieuwbouw wijken Wielwijk en Crabbehof. Op mijn 11e verhuisden we naar Crabbehof, toen heb ik ook veel Indische jongens leren kennen.

Hoewel ik een ‘prima jeugd’ had, kleuren lichte vormen van discriminatie en pesterijen mijn herinneringen aan de eerste jaren in Dordrecht. . Op de lagere en middelbare school zaten weinig andere Indische kinderen. Een gevoel van anders-zijn overheerst en ligt overal onder.

Ik voelde mijzelf heel lang meer Hollands dan Indisch. Ik werd vroeger geregeld uitgescholden voor ‘pinda’ en ben zelfs een keer op de basisschool opgewacht door klasgenoten omdat ik anders van kleur was. Dat incident ben ik nooit vergeten.

Dit gevoel van anders-zijn speelt geen rol binnen de Dordts Indische gemeenschap. Deze gemeenschap is redelijk hecht; er bestaat een natuurlijk gevoel van herkenning en verbondenheid, dat voelt goed. Sport speelt een groot onderdeel hierin, bijvoorbeeld de voetbalvereniging NOSVRI en de badmintonverenigingen Selecta en Flamingo.

Vorig jaar heb ik van het onderzoek naar mijn familiegeschiedenis een boek gemaakt. Ik werd getriggerd door het actuele asielvraagstuk, omdat ik steeds meer tot het besef kwam dat mijn ouders 70 jaar geleden voor hetzelfde dilemma hebben gestaan als vluchtelingen nu. Het opschrijven van mijn familieverhaal heeft mij veel meer besef gegeven over het Indisch zijn.